چه مرگت است ؟

از وبلاگ به کانال، از کانال به اینستا، از اینستا به کانال، از کانال به وبلاگ :|

بسه دیگه. بسه.

میشه هیچ جای دنیا نباشم ولی تو یه نفر نوشته هامو بخونی؟ مجنون شدم از دست این شبکه ها. باور کن لطفا... خودشیفتگی هم چیز خوبی ست این جور وقت ها...

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم مهر ۱۳۹۶ساعت 20:2 توسط پاییز |

یعنی تو رو بذارم و برم؟ من که بدون تو جایی نمیرم. تو همیشه مث یه دنت کاراملی بدون تاریخ انقضا، یا مث یه تیکه نون سنگک خشخاشی که هیچوقت خشک و بیات نمیشه، تو مث یه انبه ی سفت شیرین تموم نشدنی تو کوله م می مونی دختر نوجوان ، کوه بکا !

اگر خواستید قدم بر دیده ی ما بگذارید خانه ی جدیدمان را ببینید پیام بدهید با یک آدرس و نشانی مثل ایمیل که اونجا براتون بفرستم. ممنونم.

+ نوشته شده در دوشنبه هشتم آبان ۱۳۹۶ساعت 15:49 توسط پاییز |